trip

fiets reutelt  auto schuift  boot balkt maar trein  doet de kadans van twaalf maten dodeka dans een dodendans van twaalf manen doezeltrance dan dapper slapen   zondag 13 juli 2008

grijs

vierentwintig uur van motregen slaan alles grijs de duinen, de weg erheen, het strand dit zijn geen wolken meer dikker dan nevel struift water * zee en hemel in mekaar veel dichterbij dan waar de horizon moet staan het blauwgrijs, het grijsgroen: kleuren je weet dat ze bestaan maar  ziet ze niet, het zijn  herinneringen… Continue reading grijs

double face

[de duinen zijn] vanuit het achterland begroeid met kleur van roest en houtskool en voor het contrast doorkrast met knekelwitte takken vlier getrimd en gekamd door wind wijkt vanaf de zeekant het zwart voor het grijsblauw van thijm en de kleur van zand het roest blijft maar er zit nu mosterd in  (die van maille,… Continue reading double face

[2] eight a.m.

Peering through my lashes – frayed panavision view: a slice of you rotated counterclockwise ninety-some degrees.  My hand – fingertips spreaded – between your blades  starts (camera locked) travelling down your spine. Fingers widen when hips come within reach, palm rests full weight on the triangular terrace in between. Lower you soften – resistance falls.… Continue reading [2] eight a.m.

[1] six a.m.

strange how calm your sea can be – as if the heaving of your chest ebbed out all memory  of shipwrecking rage & man-overboards I crouch in your shallows, my eyes skim your surface: a mirror to the girl's skin I kissed long ago smoother still – a teen wearing first bikinis and hair  that… Continue reading [1] six a.m.